woensdag 19 december 2012

madhubani tekeningen

Dit hier is een pauw, en in de pauwenogen gebruik je blauw, maar nog steeds is dit geen gewone pauw …
Het is namelijk een pauw getekend in Madhubani!
Madhubani is een speciale tekenstijl, Madhubani’s geboorteland is India. Madhubani heeft zijn (of haar) mooie naam te danken aan een kunstenares, Ruya Karn. Zij tekende in deze stijl en woonde in een streek genoemd: Madhubani! Zo kreeg de stijl deze naam!
Katoo





We waren bezig over India. We kregen dus een koffer over India, op de koffer stond Diwali. Dat betekent in India feest van het licht. Daarna als de koffer weg was, kregen we een brief. Dat was voor een madhubani-wedstrijd. Dus besloten we mee te doen. Iedereen maakte hun eigen madhubani-tekening. Ik had zelf ook een madhubani-tekening gemaakt, het was een vis. Ik heb de vis eerst op een blad ontworpen en dan op een mooi papier. In een boek van onze klas stond deze vis, het boek noemt ‘alles over dieren van Adelaar tot Zebra’. Febe




Grauw! Ik ben tijger, ik lig in het gras, ik kijk naar de dieren. Het is nacht. Tijger slaapt in de nacht. Uil zegt oe oe!
Khava







De vlinders fladderen in het rond. Ik weet niet wat ze aan het doen zijn. Maar ik denk dat ze tikkertje aan het spelen zijn. Eej, ik wil ook meedoen.
Cleo



Een giraf die op een mooie dag in het bos is aan het wandelen. De bomen die hij in de verte ziet worden steeds groter en groter en die achter hem worden steeds kleiner en kleiner. De zon schijnt voor de giraf mooier van ooit tevoren.
Arne C.




Hoi, ik ben Ar en mijn achternaam is Regenboog.
Ik ben een Ara. Ik verstop me voor Paulo de Pauw.
Tussen al die regenboogkleuren zal ze me nooit vinden.
Sssssst, daar komt ze!
Ha niet gevonden, nu kan je terug praten.
Blablablabla nee niet zo. Rustig. Ja zo!
Fien





Hallo, ik ben Anna Boyle, het baasje van Max.
Max is mijn hond en hij doet altijd zot.
Streepje is mijn HVF hartsvriendin forever. Streepje!
Daaag Streepje! Waar ben je?
Anna



Hallo allemaal, ik ben Streepje de Zebra.
Ik hou veel van Streepje. En jij?
Harte Burm heeft mij in madhubani-stijl getekend.
Tof he?
Mijn beste vriendje heet Max, hij is een hond.
Anna Boyle heeft hem ook in madhubani-stijl getekend.
Harte






Hallo ik ben Flodder. Ik ben heel verlegen en daardoor durf ik ook niet te vragen aan andere vlinders of ze mijn vriend of vriendin willen zijn, dat is jammer. Hé, daar op een andere prent zie ik ook vlinders die tikkertje aan het spelen zijn. Ik ga proberen te vragen of ik mag mee spelen.
Merel






 

Het is nacht. Uil zegt ‘oe oe oe’! De uil wil slapen.
Uil is niet moe. Ze zegt nog een keer ‘oe oe’!
Zon gaat weg. De maan komt er aan.
De uil is heel blij. Het is maan gekomen. Ze was heel blij.
De uil zegt nog een keer ‘oe oe oe’!
Ze was heel blij.
Rayana



Er staat een giraf in de wei die verdwaald is in zijn ei.
Milan







Een slang kruipt op de grond op zoek naar iets te eten. Hij had vandaag nog geen enkele muis dood gebeten. Hij was op weg naar dikke pech. Toen passeerde de slang een appelboom. Iets te eten is beter dan niets te eten.
Arne R.





Schildpad, ik wou dat ik mee kon zwemmen in de oceaan. De oceaan is zo blauw dat je hart er van springt.
Noah

Hier zijn ze dan, de pijlgifkikkers.
Ik ben er opgekomen door dat ik eerst een kikkervisje als ontwerp had, en toen zei Els dat ik ook iets kleurrijkers kon nemen, dus nam ik pijlgifkikkers. Ik vind ze heel mooi!
Sem







Ik heb een goudvis getekend als aandenken aan onze dode vis.
Reinout









Mijn madhubani is een vinvis. Ik heb veel blauw gebruikt.
Maar mijn kader is geel, oranje en groen.
Leonard





Mijn slechtvalk heeft een slechte dag want hij valt elke dag.
Symon









Hallo, ik ben Ronkie de aap. Mijn papa heet Wies.
Ik kom uit India en mijn familienaam is Madhubani.
Mijn mama vindt dat ik op papa Wies lijk.
Tot ziens.
Wies





Ik heb een roodstaartpapegaai getekend, deze is heel gemakkelijk om te temmen. Temmen zoals hem laten staan op je hand.
Mauro







Ik heb een zeepaard getekend. Bij het zeepaard is niet het vrouwtje zwanger maar het mannetje.
Tibo







Dit dier heeft veel plezier want hij speelt aan de rivier. Hij zit daar op zijn tak op zijn gemak naast het wateroppervlak. Pepijn

zondag 16 december 2012

dagboek 29-11-12

Gisteren werden we door de Bijtjes uitgenodigd om mee Indisch feest te vieren.
We schreven vandaag een brief voor de Bijtjes over hun feest:


Namasté Bijtjes,
dankjewel dat we naar jullie Indische tempel mochten komen feest vieren!

- Ik vond de krijttekeningen die jullie voor het opstappen hadden gemaakt mooi, en de saus met de groentjes, tomaat en komkommer vond ik wel lekker.
- Jullie hebben ons heel goed binnengelaten, het limoendrankje was heel lekker en we hebben samen hele mooie bloemen kunnen maken.
- Jullie madhubani-tekeningen zijn mooi.
- De kaarsjes waren heel leuk gedaan en heel mooi, waar we binnen moesten overlopen vond ik ook mooi.
- De chapati’s waren heel lekker en ik vond het leuk om jullie te helpen met de bloemen te maken.


- Ik vond de chapati’s ook lekker en het drankje en alle tekeningen vond ik heel mooi.
- Het drankje was lekker, ik heb er wel 3 op.
- Ik vond het drankje en de chapati’s goed, de chapati’s leken wel op pannenkoeken en het drankje was lekker omdat het met bruis was.
- Ik vond de chapati’s lekker, jullie hebben goed jullie best gedaan met de sausjes want ik vond ze lekker en leuk om jullie te leren bloemen maken.

 

- Ik vond de muziek gezellig.
- Het sausje met de groentjes was lekker, maar wel heel straf door de kruiden.
- Het was heel gezellig, de komijn was niet zo lekker, de chapati’s waren ook heel lekker, de rangoli-figuren binnen en buiten vond ik mooi en de kaarsjes ook.
- De tekeningen die we op het einde konden zien, waren heel mooi en de chapati’s vond ik eerst op pannenkoeken lijken door de vorm maar het smaakte niet zoals een pannenkoek.
- Goed dat jullie de tafels niet gebruikt hebben, zo was het echt Indisch, ook om met de handen te eten.
- Eigenlijk wel een heel goed feest, ik vond het heel fijn in de kring het brood scheuren, het was echt een Indische sfeer, het zoete sausje met druiven vond ik lekker, en heb toch wel 1 pot leeg gewerkt.


- Ik vond het leuk om met jullie de bloemen te maken en de chapati’s vond ik lekker.
- Ik vond jullie tekeningen mooi, ik eet thuis ook chapati’s.
- Ik vond het drankje niet zo lekker, wel leuk om de bloemen samen te maken.


- Raar dat je de kruiden in het zoete sausje niet kon proeven, maar ik vond ze wel heel lekker.
- Ik vond het zoete sausje het lekkerste met de druiven, de chapati’s vond ik ook lekker.
De Neteltjes

dagboek 23-11-12

Deze ochtend vertelde Fien over een tempel in Wilrijk, ze wou er graag met de klas naartoe. Het is een hindoe-tempel. Ze zei dat je er je schoenen moest uitdoen als je binnen wou. Blijkbaar mogen vrouwen die hun maandstonden hebben er niet binnen, dan zijn ze niet rein, dat denken wij tenminste.
Zo zijn we beginnen praten over seks en dergelijke.
Fien vroeg:
Els, heb jij je maandstonden? Els lachte: 't zou erg zijn als ik ze niet meer had!
Fien wilde weten of Els dan wel meekon naar de tempel.
Zo hebben we gepraat over wat maandstonden zijn en wat dat betekent.
Na een tijdje babbelen vroeg iemand: wat is een condoom?
Iemand antwoordde: dat is wat een man over zijn penis moet doen als de vrouw niet zwanger wil zijn, dan kan het zaadje niet bij de eicel.
Er waren kinderen die er veel over wisten, anderen dan weer niet.
Katoo, Fien en Anna

donderdag 13 december 2012

dagboek 3-12-12

Op 3 december 2012 zijn wij met de klas naar een film geweest, Patatje Oorlog. Dat gaat over een meisje en haar papa die naar de oorlog gaat om daar mensen te helpen en te verzorgen.

Het begon met een bange man. De papa vertelde altijd een verhaal over een meneer die altijd bang was. Tot op een dag er een boom op zijn huis viel en hij dood was. Dus bang zijn is niet het beste om te doen.

Elke dag belde de papa naar zijn vrouw en dochter Kiek. Na een tijd belde de papa niet meer en was hij vermist. Kiek was heel bang dat haar papa dood ging zijn. Dus dacht ze dat als ze een dode muis en een dode hond had dat de kans dat ze een dode papa zou hebben kleiner was.

Ze had bij haar school toneel Peter Pan de hoofdrol. Toen ze ontdekte dat haar papa vermist was, wilde ze geen hoofdrol meer spelen, want haar papa kon toch niet komen kijken naar het toneel, dus wilde ze een boom zijn.

Ze had een misvormde muis gekocht, zodat die kon sterven en de kans kleiner was dat haar papa dood ging. De muis ging door de zon dood, maar dat had Kiek expres gedaan. Toen ze ging wandelen wou ze haar hond van de brug gooien maar iemand hield haar tegen. Wat een geluk. Om het goed te maken waste ze de hond maar met de verkeerde zeep en toen vertelde ze het aan haar mama wat ze allemaal had zitten denken.

De mama zei dat je wel kan denken maar het echt doen zal je niet.

Op het einde van de film, tijdens het toneel, gingen de mama en de oma voor het einde weg. Kiek ging er direct naar toe. Het leek of de papa dood was maar hij was gewond. In het ziekenhuis lag hij wel want hij had maar 1 been meer.
Kiek kon ook al beter skaten, maar brak toch haar arm. Zo ging ze met gebroken arm naar haar papa in het ziekenhuis. Toen de mama kwam, deden ze alsof ze samen sliepen en het was wel wat gelach dan.

Maar ok, nu is iets anders dan alleen hoe het ging. De toneelspeler die Kiek speelde, vond het moeilijk om verdrietige deeltjes te doen en in deze film zijn er heel veel want in het echt is ze super positief. Met de hond acteren was moeilijk en tijdens de scene in het bad moest iemand in de bodem van het bad liggen en de hond vasthouden.

Met het bespreken in de klas, zijn we ook beginnen te praten over waar je niet graag over praat. Iedereen had iets anders. In de film praatte Kiek niet graag over haar papa en het gevaar in de oorlog, pas op het einde babbelde ze met haar mama erover.

Groetjes Arne C, Mauro en de Neteltjes
 

vrijdag 7 december 2012

dagboek 6-12-12

Vandaag komt de Sint. Heel veel pieten zijn ziek. Wij en de Vuurvliegjes helpen de Sint. We verkleden ons en dat vind ik leuk.
Cleo

donderdag 6 december 2012

dagboek 27-11-12

Vandaag hebben we allemaal een dier in Madhubani willen tekenen. Madhubani is een Indische tekenstijl. Je gebruikt er veel streepjes en patronen in, ook is een kader met een herhaling van iets uit de tekening heel belangrijk! De stijl is vernoemd naar de streek waar Rupa Karn, een schilderes die de tekeningen in het Indische boekje 'Sohan's dorp', tekende.
De tekeningen zijn voor een wedstrijd, er nemen nog veel andere klassen deel, de winnende 2de graadsklas krijgt een workshop op school maar alle deelnemende klassen krijgen een 11.11.11-kalender en een abonnement op het tijdschrift Wereldreis.
De opdracht was om elk kind een dier in madhubani-stijl te laten tekenen, er zaten er al heel mooie bij.
We hopen dat we winnen ... maar meedoen is belangrijker dan winnen!
Merel en Katoo

maandag 3 december 2012

dagboek 22-11-12

Vandaag mogen we voor het eerst cadeautjes maken, want er zijn 4 jarigen geweest. De namen zijn: Cleo, Wies, Sem en Anna. Dat is leuk, maar we moeten ook wel rekening houden met waar ze van houden. Vandaag gaan we ook nog turnen. De vorige turnles hebben we hoog gesprongen. Pepijn, Sem, Symon, Arne R. en ik (Tibo)zaten in de top 5.
Tibo Pepijn

dagboek 19-11-12

Vandaag gaan Symon en Arne R. naanbrood maken. Er is gist voor nodig, zo zal het deeg rijzen, maar naar waar gaat het reizen?


Naanbrood is typisch Indisch, het is geen gewoon brood. Er moet yoghurt, een eitje, bloem, gist, bakpoeder in. We gebruikten ook koriander om in het brood te doen. We hebben ook apart geproefd van de koriander. De meeste kinderen vonden het wel lekker. Het plakte wel hard om het te kneden.
Katoo, Arne R., Reinout
 
 
koriander


zondag 2 december 2012

dagboek 20-11-12

De oma van Naomi (stagiaire van de school) is 20 jaar geleden voor het goede doel naar India geweest om de arme mensen daar te helpen. Zo is ze bij moeder Theresa gaan helpen in Calcutta.
Naomi had foto's mee. We hebben ze in het groot op bord bekeken.
De mensen zijn heel mager, het was eng om te zien. Ze leven op straat en zijn heel arm. De oma wast de mensen, draagt ze naar de slaapplaats, geeft ze eten en legt uit hoe ze hun pillen konden innemen. Ze is ook zelf ziek geworden, en daarna terug naar India gegaan.
Nadien heeft ze een eigen organisatie Woman In Need opgericht, in Calcutta. WIN zorgt voor de mensen, zodat ze niet op straat moeten leven. Ze leren ze voor zichzelf te zorgen.
Reinout en Wies
wonen op straat
 
batterijkinderen aan het werk
 
Calcutta


dagboek 15-11-12

Hallo liefste dagboek,vandaag hebben we een correspondentje gekozen. Eerst hebben we de brieven van de correspondenten gelezen en dan hebben we gekozen. Er waren 4 groepjes van 2. Alleen was Febe er niet, jammer.
We zijn ook voor de 5de keer gaan zwemmen, heel de dag was tof.
Anna en Harte

aan bord bespreken wie met wie gaat corresponderen